برنامه ریزی تعیین کننده جهت است و ما را به درک صحیح مقصود سازمان قادر می سازد. برنامه ریزی چهارچوبی وحدت بخش برای تصمیم گیری در برابر سازمان به دست می دهد. البته در برخی موقعیت ها فقدان برنامه با فقدان جهت توأم است. هر مؤسسه از قسمت های متعددی تشکیل می شود، که هر یک از این قسمت ها استراتژی خاص خود یا مسیر قسمت خود را تعیین می کند . می توان تصور کرد که فقدان یک برنامه وحدت بخش ، چه هرج و مرجی به وجود خواهد آورد. اما وجود یک برنامه صریح و پرثمر سبب خواهد شد تا هر واحدی بداند که در مشارکت برای تحقق اهداف مؤسسه چه می تواند بکند.بنابراین کلیه فسمتها می توانند در جهت یاری دادن به انجام این هدف ها به طور هماهنگ فعالیت کنند.برنامه ریزی می تواند فرصتها و یا خطرات را گوشزد کند. البته برنامه ریزی مؤثر به تنهایی ضامن موفقیت نیست. بلکه این توفیق به اجرای مؤثر برنامه نیز بستگی دارد.

منبع : اینترنت