به واقع جاي تعجب است كه در نظام اداري داريوش در ۲۵۰۰ سال پيش، تمامي كاركنان دولت داراي شرح وظايف بوده و از يك نظام دستمزد طبقه بندي شده، پيروي مي كردند. بعضي از فرايندهاي اداري، مانند: ماموريت، پرداخت، دريافت و تحويل كالا و ... با روشهاي مدرن امروزي تفاوت اساسي ندارند و در اين فرايندها اغلب فرمهايي كه ما امروزه استفاده مي كنيم، مانند: فرم ماموريت، دستور صدور سند، رسيد انبار، حواله انبار، دستور پرداخت و ... مورد استفاده قرار مي گرفتند و از اين راه كل جريان مالي و كالايي كشور تحت كنترل قرار داشت. از سوي ديگر، استقرار يك نظام بازرسي سه سطحي در كشور در واقع جالب و خواندي است و با نظامهاي پيشرفته امروزي برابري مي كند.

سو مين همايش صنعت ليزينگ با عنوان همايش «نقش صنعت ليزينگ در توسعه اقتصادي كشور» از سوي كانون شركت‌هاي ليزينگ ايران در اسفندماه سال جاري بر گزار می شود.

در بازار پولي، دو عامل مهم وجود دارد: 1) ارزش زماني 2) ريسك. سرمايه­گذاري كه وام مي­گيرد، ريسك را مي­پذيرد و سپرده­گذار ريسك­گريز است. بحث ربا ربطي به ربا در دوران جاهليت ندارد، در آن زمان بازار پول، بازار انحصاري بود و پول كالايي در اختيار عده­اي خاص بود.